Βλέποντας αυτά τα θαύματα της φύσης,δημιουργείται το συναίσθημα του δέους,  διακρίνεις την ομορφιά της φύσης μέσα από τα μάτια τους, οι στιγμές που περνάτε μαζί μοιάζει το χρόνο να τον παγώνει, σε πλημμυρίζουν μόνο αγνά συναισθήματα γιατί αυτά τα πλάσματα έχουν την ικανότητα από μόνα τους να θεραπεύουν την ψυχή

σου.

Συνηπάρχουν με τον άνθρωπο έτη πίσω,απο την Αρχαία Ελλάδα...Ο πρώτος που κατέγραψε την σχέση του με το άλογο ήταν ο Ξενοφών στο έργο του "ΠΕΡΙ ΙΠΠΙΚΗΣ", περιγράφει την αγάπη του, και τον πόνο της ψυχής του, ,όταν αναγκάστηκε να το δώσει επειδή δεν είχε χρήματα λόγω της καταστροφικής εκστρατείας της Ασίας υπέρ του Κύρου,σε όλα τα απομνημονεύματα του αναφέρει τον "ίππο" εκτός από την απολογία του Σωκράτη.

Οι Ινδιάνοι ήταν οι πρώτη που εξημέρωσαν τα άγρια άλογα,ήταν ένα σώμα και μια ψυχή.Τα εκπαίδευσαν σωστά χωρίς φωνές και χωρίς βία, και η εκπαίδευση αυτή κατέληξε στην τελειότητα.Ο κάθε ινδιάνος είχε το δικό του άλογο σε όλη του την ζωή από την στιγμή που το ίδιο το άλογο τον άφηνε να το ίππεύσει.

Η εκπαίδευση των Ινδιάνων στα άλογα ξεκινούσε πρώτα από το έδαφος, με φροντίδα, αγάπη και σεβασμό.

Δουλεύοντας ένα άλογο από το έδαφος, του δείχνεις τον χώρο του, και παράλληλα τον δικό σου, πρέπει να σε εμπιστευθεί και να σε ακολουθήσει γιατί νιώθει ασφάλεια. Οπως όλοι γνωρίζουμε τα άλογα είναι θηράματα κάτι το οποίο σημαίνει ότι είναι ευαίσθητα στο φόβο, η δουλειά της εκπαίδευσης στο έδαφος είναι να απευαισθητοποήσει το άλογο σε όσα περισσότερα ερεθίσματα, του προκαλούν τον φόβο, με αποτέλεσμα σε δεύτερο χρόνο, που θα ιππευθεί να το καταστεί πιο ασφαλές.

Η εκπαίδευση του αλόγου στο έδαφος, με τεχνικές σωστές βοηθάει στην εκγύμναση του αλόγου χωρίς πόνο, όπως και συνίσταται σαν αποθεραπεία των αθλητικών αλόγων.

Η εκπαίδευση αλόγων επί εδάφους δημιουργεί σχέση εμπιστοσύνης αλόγου - κηδεμόνα, δημιουργείται ισχυρός συναισθηματικός δεσμός και αμοιβαίος σεβασμός, που έχει σαν αποτέλεσμα ένα ήρεμο και ασφαλές άλογο.

​