Σκύλος: Τα πρώτα δείγματα επιθετικότητας – Δεν τα αφήνουμε να εξελιχθούν

Οι πρώτες ενδείξεις επιθετικής συμπεριφοράς ενός σκύλου πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα.

Η επιθετικότητα που μπορεί να παρουσιάσει ένας σκύλος, είναι ένα σοβαρό και σύνθετο πρόβλημα συμπεριφοράς.

Γι’ αυτό, όσοι έχουν βάλει στη ζωή τους έναν σκύλο, οφείλουν να γνωρίζουν πώς να τη διαχειριστούν. Και αν δεν είναι σε θέση να το κάνουν, πρέπει οπωσδήποτε να ζητήσουν τη καθοδήγηση ενός επαγγελματία εκπαιδευτή σκύλων.

Δυστυχώς, αρκετοί κηδεμόνες σκύλων δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις πρώτες ενδείξεις επιθετικής συμπεριφοράς του σκύλου τους.

«Είναι γεγονός ότι ένας ιδιοκτήτης μπορεί να παρατηρήσει κάποια σημάδια επιθετικότητας στον σκύλο του, αλλά να μη δώσει ιδιαίτερη σημασία. Και αυτή η συμπεριφορά, να εξελιχθεί σε μόνιμη κατάσταση. Βέβαια, υπάρχει και η κατηγορία των ανθρώπων που δικαιολογούν την κατάσταση, είτε λόγω της νεαρής ηλικίας, είτε λόγω του μεγέθους, που είναι σαν λούτρινο. Ό,τι κι αν ισχύει, είναι, απλά, λάθος. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία στο να αφήσουμε την επιθετικότητα του σκύλου να εξελιχθεί.

Ένας σκύλος πριν κάνει επίθεση, δίνει κάποια σημάδια, τα οποία πρέπει να γνωρίζουμε.

Όταν εντοπίσουμε κάποιο πρόβλημα επιθετικής συμπεριφοράς, πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια από έναν επαγγελματία. Και να μην προσπαθήσουμε να το λύσουμε μόνοι μας.

Ένα κουτάβι, σίγουρα ομορφαίνει τη ζωή μας αλλά δεν μπορούμε να βρίσκουμε χαριτωμένες τέτοιες συμπεριφορές. Και, ίσως, να πιστεύουμε ότι, μεγαλώνοντας, όλα θα διορθωθούν.

Ειδικά τα κουτάβια είναι σαν ένα «άσπρο χαρτί», στο οποίο ζωγραφίζουμε. Δηλαδή, θέτουμε τις σωστές βάσεις για να μεγαλώσουμε έναν ισορροπημένο σκύλο.

Όπως, ακριβώς, και στα μικρόσωμα σκυλάκια. Μπορεί να μοιάζουν με λούτρινα, και να είναι «της αγκαλιάς», αλλά, όπως λέει, χρειάζονται και εκείνα την καθοδήγησή μας. Όπως όλοι οι σκύλοι, άλλωστε. Μπορούν να εκδηλώσουν την ίδια επιθετικότητα, για τους ίδιους λόγους με ένα μεγαλόσωμο. Με τη μόνη διαφορά, ότι ο τραυματισμός δεν θα είναι τόσο σοβαρός. Αλλά θα είναι δάγκωμα.

Τip προσοχής

Ποιες είναι, λοιπόν, οι συμπεριφορές που δεν πρέπει να προσπερνάμε, αλλά και ποιες οι δικές μας που πρέπει να αποφεύγουμε!!!

1. Το σκυλάκι μας, κάθε φορά που παίζουμε, το αφήνουμε να μάς δαγκώνει. Είναι λάθος, γιατί του ενισχύουμε μια έμφυτη τάση, και υπάρχει η πιθανότητα να αρχίσει να μάς δαγκώνει «για πλάκα».

2. Παρατηρούμε ότι, όταν πάμε να καθίσουμε κοντά του, μάς ρίχνει μια λοξή ματιά. Μπορεί και να μάς γρυλίσει. Τότε σκεφτόμαστε: «Ας καθίσω στην πολυθρόνα». Και το παραβλέπουμε. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενισχύουμε την κτητική του συμπεριφορά.Η συνέχεια θα είναι, να το κάνει και την επόμενη φορά, που θα πάμε να πάρουμε το παιχνίδι του για να παίξουμε.

3. Μπορεί να συνηθίζουμε να του λέμε με έμφαση: «Κοίτα! Γάτα!». Ή, όταν χτυπά το κουδούνι: «Ποιος είναι; Ποιος είναι;». Πράξεις που του κινούν το ενδιαφέρον

.4. Στη βόλτα με τον σκύλο μας πρέπει να περπατάμε «μαζί». Εάν προπορεύεται –και βρίσκεται αρκετά μπροστά μας-, του «ξυπνάμε» το ένστικτο της προστασίας. Άρα, του δίνουμε το ελεύθερο να μας προστατέψει από κάτι που δεν χρειάζεται. Και όταν εκδηλώσει για πρώτη φορά αυτή τη συμπεριφορά, τον μαλώνουμε. Και σταματά. Βλέπουμε, όμως, ότι εξακολουθεί να το κάνει, καθώς με αυτόν τον τρόπο δεν καταλαβαίνει τι του ζητάμε. Είναι λάθη της καθημερινότητας μας, που ενισχύουν τις ενστικτώδεις συμπεριφορές του σκύλου μας. Όπως, για παράδειγμα, το κυνήγι, το γάβγισμα. Και είναι δεδομένο, ότι το πρόβλημα θα κάνει την εμφάνισή του.

Κάποια από τα είδη επιθετικότητας

● Εδαφική κατοχή (Δηλαδή, είναι ανεπιθύμητος όποιος μπαίνει στο χώρο του).

● Μη σωστά κοινωνικοποιημένα σκυλιά (αντιδρούν άσχημα σε παρουσία άλλων σκύλων).

● Επιθετικότητα που σχετίζεται με την αναπαραγωγή.

● Επιθετικότητα λόγω κάποιας πάθησης, και πονάει.

● Επιθετικότητα επειδή υπερασπίζεται κάτι που του ανήκει.

● Επιθετικότητα λόγω φόβου (Δηλαδή, αντί να υποχωρήσει, ο σκύλος επιτίθεται)

● Να μην έχει εκπαιδευτεί σωστά

● Επιθετικότητα λόγω μη θέσπισης ορίων από τη δική μας πλευρά

● Επιθετικότητα λόγω DNA

● Ελλιπής εκτόνωση( ο σκύλος πρέπει να εκτονώνεται επαρκώς ανάλογα με την φυλή του και την ενέργειά του, συνέπεια στις βόλτες!)